1976 – 2014

Met ingang van het nieuwe jaar gaat er iets veranderen bij Slagerij-Worstmakerij Bos, maar de klanten zullen er weinig van merken. Jan en Tjaaktje sr. Bos doen een stapje terug door de bedrijfsvoering voor een groot deel over te dragen aan neef Fokke Danhof en dochter Tjaaktje jr.

Vanaf 1 januari 2014 komt het bedrijf voor 50% op naam van Fokke Danhof en de andere helft wordt gelijkelijk verdeeld tussen vader en dochter Bos, Jan en Tjaaktje jr. Zoals gezegd zullen de klanten weinig verschil ervaren. De openingstijden blijven ongewijzigd, evenals de naam van het bedrijf.
Zowel Fokke als Tjaaktje zijn al geruime tijd werkzaam in de slagerij, de een wat meer zichtbaar voor de klanten dan de ander, zodat ze weten waar ze aan beginnen en ze hebben er echt zin in. Voor Jan en Tjaaktje sr. betekent het dat ze nog steeds hun steentje zullen blijven bijdragen, alleen iets minder dan voorheen.
Jan blijft halve dagen werken en om de week hebben Jan of Fokke het weekend vrij.

schakel_1

Het betekent dus meer vrije tijd, tijd voor hobby’s en/of reizen, zoals bijvoorbeeld stedentripjes, waar met name Jan zich erg op verheugt. Na zo’n 50 jaar het slagersvak te hebben uitgeoefend, waarvan bijna 40 jaar in z’n eigen slagerij-worstenmakerij te Baflo, vindt Jan Bos samen met echtgenote Tjaaktje het tijd om het iets rustiger aan te gaan doen, maar hij is ook blij dat het bedrijf blijft bestaan. Bos genoot z’n opleiding tot slager aan de slagersvakschool in Groningen. Het was een zesjarige opleiding via het zogeheten leerlingstelsel, hetgeen bestond uit vier dagen werken en één dag naar school. Zo’n schooldag bestond dan uit ’s morgens praktijk in het toenmalige slachthuis aan het Damsterdiep, gevolgd door ’s middags en ’s avonds de theorielessen. De jaren erna deed hij achtereenvolgens een jaar praktijkervaring op in de slagerij van Fred v.d. Werf aan het Overwinningsplein in Groningen en daarna acht jaar bij slagerij Siegers in Ten Boer. Volgens zijn zeggen heeft Bos hier het slagersvak pas echt geleerd! Na Ten Boer was hij nog drie-en-een-half jaar chef in de slagerij van de Albert Heijn te Warffum. Toen de mogelijkheid zich voordeed om de slagerij in Baflo te huren, greep hij die kans en weer anderhalf later, in 1976, kon Bos de slagerij kopen van de toenmalige eigenaar Zwerver.

Vanaf het begin was ook echtgenote Tjaaktje bij het bedrijf betrokken. Dat was eerst best even wennen, want zij had een baan in het onderwijs en werd min of meer voor de klas weggeplukt, zoals ze het zelf uitdrukte. Ze moest veel leren, met name in het begin had ze moeite met het onderscheid tussen schouder-, rib- en haaskarbonade. In die tijd was het assortiment vlees overigens nog niet zo uitgebreid als vandaag de dag, maar de befaamde worsten waren vanaf het allereerste moment een specialiteit. De werkomstandigheden waren niet te vergelijken met die van nu. In het begin was er geen verwarming en warm water evenmin. De worsten werden ’s winters gewoon in een koude werkplaats gemaakt.. In slagerij-worstenmakerij Bos van nu wordt nog steeds op de oude, ambachtelijke manier gewerkt. Rollades worden opgerold en samengebonden met touwtjes, dus niet met de ons allen bekende netjes. En de worsten van Bos zijn tot ver in de regio bekend. De ingelijste bekroningen en prijzen in de winkel getuigen van het vakmanschap.

schakel2 schakel3

Vanaf de eerste dag dat Jan en Tjaaktje Bos hun slagerij in Baflo runden was ook neef(je) Fokke in de slagerij te vinden. Dat bleef zo van 1976 tot 1981. Na de mavo ging Fokke naar de Detailhandelschool, maar de liefde voor het slagersvak zorgde ervoor dat hij deze opleiding voortijdig verliet en overstapte naar de Slagersvakschool om ook via het leerlingstelsel het slagersvak te leren. In 1981 werd hij op franchise-basis chef in de Albert Heijn-slagerij te Swifterbant en een jaar lang reisde hij wekelijks naar Zwolle heen en weer om het laatste jaar van z’n opleiding af te ronden.

Als variant op de “Baffelders” bij slagerij Bos introduceerde Fokke in Swifterbant de “Flevoburger”, die echter na verloop van tijd door AH uit de verkoop werden gehaald. In 1989 verhuisde Fokke met z’n gezin weer naar het Groningerland, naar Ulrum, waar na overname slagerij Visser veranderde in slagerij Danhof.

Vervolgens werd er in 2000 weer verhuisd, nu van Ulrum naar Winsum, waar het gezin gedurende een periode van zo’n twaalf jaar op drie verschillende adressen woonde. In die tijd was Fokke eerst vijf jaar via een uitzendbureau werkzaam als ambulant slager en daarna vanaf 2005 tot de dag van vandaag als ZZP-er twee dagen per week als
worstenmaker weer terug op het oude nest: slagerij Bos te Baflo. De rest van de week werkt(e) hij bij een schoonmaakbedrijf, maar dat stopt nu per 1 januari 2014.
Sinds anderhalf jaar woont de 54-jarige Fokke weer in Westernieland, in zijn ouderlijk huis. dat na de koop wel eerst helemaal is verbouwd. In die periode woonde het gezin tijdelijk in een dependance, maar nu is het heerlijk wonen op het ouderlijk stee.

Voor Tjaaktje jr. zijn de slagerij en winkel bekend terrein. Ze is ermee opgegroeid en alle kinderen van het gezin Bos zijn van jongs af betrokken geweest bij het bedrijf en staken de handen uit de mouwen in bijvoorbeeld drukke tijden als kerst etc. Het gebeurde wel dat ze een week vakantie opnamen om te kunnen helpen. Dat gold ook tijdens de ziekteperiode van moeder Tjaaktje sr.
Na de middelbare school haalde Tjaaktje jr. haar SPH-diploma aan de Hanzehogeschool te Groningen en kreeg een baan in de gehandicaptenzorg bij ’s Herenloo Op Maat te Bedum.

schakel4.jpgEchter, zo’n anderhalf jaar geleden werd ze boventallig en kwam zonder werk te zitten. Dat was een keerpunt in haar leven. Ze besloot een één-jarige BLG-opleiding in Assen te volgen en behaalde met succes het certificaat Kindercoach.
De volgende stap was een eigen praktijk kindercoaching onder de naam: “De kleine reus” (zie: www.dekleinereus.net) en ze pakte de haar zo bekende werkzaamheden in de winkel/slagerij weer op, met het dus hiervoor beschreven resultaat van mede-eigenaar worden.

Vanaf 1 januari werkt ze twee-en-een-halve dag per week in de slagerij. Daarnaast probeert ze haar praktijk kindercoaching verder uit te bouwen en natuurlijk, niet te vergeten heeft ze haar eigen gezin. Vader Jan Bos is blij dat Tjaaktje in de zaak komt. “Zij is er zeer geschikt voor. Ze is een goede gastvrouw en dat moet je zijn als je een bedrijf met een winkel hebt.”

Het bedrijfspand met woning dateert uit 1888. Het is destijds door een zekere Timmermans gebouwd als boerderij-slagerij. Later zijn de rollen omgedraaid en werd het slagerij-boerderij. De vijf verbouwingen die er in de “Bos-periode” zijn geweest betekenden naast een verbetering en/of uitbreiding en modernisering van de slagerij-winkel ook een verandering aan het woongedeelte. Zo werd al in 1978 de diepvries omgebouwd tot slaapkamer en de werkplaats zodanig aangepast dat de werkruimte voldeed aan alle eisen ten aanzien van hygiëne die van hogerhand werden gesteld. In 1980 vond opnieuw een verbouwing plaats, nu in het privégedeelte en bij de laatste verbouwing in 2006 onderging met name de winkel een facelift.

Zoals de indeling en inrichting nu is, zo zal het voorlopig blijven. In de slagerij wordt nog steeds op ambachtelijke wijze gewerkt en ook daar komt geen verandering in, terwijl in de winkel de klantvriendelijkheid hoog in het vaandel staat en blijft staan. Baflo prijst zich gelukkig met deze – oude en nieuwe – ondernemers die, naar we hopen nog jaren het bedrijf voort zullen zetten.

Bron: De Schakel, Baflo